تا حالا به این فکر کردین که چرا به دنیا اومدیم ؟ هدفمون از این زندگی چیه؟

احساس خستگی نمی کنید از یک عمر کار تکراری ؟ من واقعآ خسته شدم،خسته از این روند دنیا

تا کی هدف زندگی درس یا پول باشه؟ اینا واسه آدم خوشبختی می آره؟ ما برای درس خوندن یا پولدار شدن به دنیا اومدیم ؟هدف خدا همین بوده ؟؟!!

چرا من، منی که الان تو بهترین دوران زندگیم هستم ، بجای انجام کارهای مورد علاقم باید درس بخونم، درس تکراری و خسته کننده؟ چرا باید مهمترین دغدغه ی زندگی آیندم پول در آوردن باشه؟ چرا زندگی همه ی آدما اینجوری شده؟ مگه ما واسه این کار به دنیا اومدیم؟؟

تلاش و کوشش برای سعادت و آینده ی روشن قطعآ قابل تحسینه، اما این مسیرش نیست، به خدا داریم از هدف آفرینش دور می شیم.

دلم می خواد از اینجا برم، برم جایی که مردمش برای انسان شدن تلاش می کنن، نه برای چیز دیگه .......

چرا رسیدن به خواسته ی دلم تنها باید با طی کردن این مسیر ناخوشایند محقق بشه؟؟ من کار رو برای زندگی آیندم می خواهم نه برای پول.

چرا همه ی آدما دارن نقش سد رو تو زندگیشون ایفا می کنن ، چرا نمی خوان مسیر گذر آب باشن تا آب از اونا گذر کنه و به بقیه برسه؟

واقعآ سهراب این شعرو قشنگ گفته:

قایقی خواهم ساخت،

خواهم انداخت به آب.

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند

* * *

هم چنان خواهم خواند

هم چنان خواهم راند

* * *

پشت دریاها شهریست

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است

* * *

پشت دریا ها شهریست !

قایقی باید ساخت.

برای رسیدن به این آرمان شهر، سازوکار های کثیف این دنیا جوابگو نیست، راه نو باید جست